به گفته یک عضوانجمن تولیدكنندگان و صادركنندگان سنگ آهن ایران تنها 5 درصد ذخایر سنگ آهن ایران در اختیار بخش خصوصی است.

سجادغرقی سه شنبه شب درهمایش معدن و صنایع معدنی، با اعلام این مطلب افزود: طبق آماری كه انجمن تولیدكنندگان و صادركنندگان سنگ آهن (آیروپك) از میزان ذخایر ماده معدنی و تعداد شركتها داشته است،۹۱ درصد از ذخایر اكتشاف شده در دست هفت شركت بخش دولتی و بقیه در دست تعاونیها است.

غرقی افزود: تاكید ما بر این است كه بخش خصوصی واقعی باید سهم بیشتری در این عرصه داشته باشد و دولت باید امكان انباشت سرمایه را فراهم كند.

وی در خواست مجموعه بخش خصوصی از دولت را اینگونه عنوان كرد كه باید تولید ثروت در بخش خصوصی امكانپذیر شود تا این مجموعه ها توانمند شده و به تبع آن، سرمایه به سمت تكنولوژیك شدن بخش خصوصی حركت كند.

مدیرعامل شركت متما(مجریان توسعه معادن آسیا)، تاكیدكرد: دولت نباید نگران باشد كه بخش خصوصی تولید ثروت میكند و امكان سرمایه گذاری های بزرگ معدنی و تشكیل كنسرسیوم های تولیدی و بازرگانی بزرگ را ایجاد میكند، بلكه دولت باید كمك كند كه این امر با سرعت گسترش یابد.

رییس كمیسیون تولید انجمن تولیدكنندگان و صادركنندگان سنگ آهن ایران، حضور در بازار چین و همچنین تغییرات نرخ ارز را فرصتی دانست كه در حوزه سنگ آهن پیش آمده است و باید این بخش بتواند از این فرصت استفاده كند، چرا كه این فرصت زیاد طول نخواهد كشید.

غرقی در سخنان خود به مقایسه حجم ذخایر نسبت به حجم تولیدسنگ آهن در كشورهای چین، استرالیا، هند و ایران پرداخت و گفت: اگر نسبت ها را با یكدیگر مقایسه كنیم، می بینیم كه سهم كشور چین از ذخایر سنگ آهن دنیا ۸.۳ درصد است، در حالی كه سهم تولید سنگ آهن این كشور در سال ۲۰۱۰ معادل ۳۷.۵ درصد گزارش شده است؛ استرالیا نیز كه یك كشور معدنی در دنیا شناخته شده است، نسبتها در آن برابری میكند و سهم تولید هند نیز بیش از سهم ذخایر این كشوراست.

رییس كمیسیون تولید انجمن تولیدكنندگان و صادركنندگان سنگ آهن ایران، اضافه كرد: این مطلب گویای این است كه ما خیلی شرایط ویژه ای نداریم و بحث استخراج بیشتر از ظرفیت قطعا در كشور ما صدق نمی كند و از طرف دیگر باید به این نكته توجه داشت، درصورتیكه این فعالیت غیر اقتصادی بود، قطعا استرالیا و برزیل این كار را انجام نمی دادند و در زنجیره فولاد فعالیت خود را خلاصه می كردند.

به گفته غرقی، این ادله كه باید سنگ آهن به سمت زنجیره فولاد برود، ادله منطقی ای نیست و این حرف ها فرصت های تاریخی را از صنعت معدن ایران می گیرد.

غرقی ادامه داد: اگر بخواهیم ارزش افزوده هر قسمت زنجیره را صرفا با موضوع قیمت مقایسه كنیم، میبینیم كه پتانسیلی تبدیل به معدن شود، ارزش افزوده ای۲۵۰ درصدی ایجاد میشود و وقتی كلوخه به سنگ آهن دانه بندی شده تبدیل می شود نیز۱۸۰ درصد ارزش افزوده پیدا میكند و این روند ادامه پیدا میكند تا اینكه جمع این ارزش افزوده ها به۷۱۰ درصد ارزش افزوده میرسد.

به گفته وی ، در اینجا این سوال پیش می آید كه آیا با توجه به وضعیت و ذخایرایران، بهتر این است كه در زنجیره معدن سرمایه گذاری كنیم یا اینكه ذخایر معدنی را مجاب به سرمایه گذاری در حوزه فولاد کنیم؟